پنجشنبه، ۲۱ اسفند ۱۳۹۹

کتک زدن پدر و مادر توسط کودکان میتواند بسیار ناامید کننده، خجالتآور و ناراحت کننده باشد. برای برخی از والدین میتواند حتی منجر به احساس شرم و افسردگی شود. خیلی از افراد نگران این هستند که پرخاشگری کودکشان نسبت به آنها، نشاندهندهی این است که جایی در فرزندپروری خود به عنوان والدین، شکست خوردهاند. برخی دیگر هم برای سوال پرسیدن و کمک گرفتن، بسیار شرمگین هستند. ولی اغلب برای اکثر بچهها، این مسئلهی کتک زدن پیش میآید. در واقع نحوهای که شما پاسخ میدهید، اینکه چقدر احتمال دارد این موضوع دوباره تکرار شود را، مشخص میکند.
دلایل بسیار زیادی برای کتک زدن پدر و مادر توسط کودکان وجود دارد. گاهی اوقات زمانی که عصبانی هستند شروع میکنند به زدن دیگران، چرا که یاد نگرفتهاند چگونه و با روشی که به لحاظ اجتماعی مقبولتر است، از پسِ احساساتشان بربیایند.
برخی دیگر کتک میزنند چرا که توانایی کنترل تکانههایشان را ندارند. آنها دیگران را میزنند بدون آنکه به عواقب کارشان یا دیگر راههای مواجهه با نیازهایشان فکر کنند.
کتک زدن همچنین میتواند ابزاری برای کنترل و دستکاری باشد. این موضوع را برای کودکتان واضح و شفاف کنید که کتک زدن، مشت زدن، لگد زدن و هیچ نوع پرخاشگری فیزیکی در خانهی شما مجاز نیست.

اینکه مثلا به کودکتان بگویید «کتک نزن» کافی نیست. باید در کنارش مهارتهای مدیریت خشم را هم به او آموزش دهید. کودکتان را تشویق کنید زمانی که عصبانی است یک کتاب بخواند، یک نقاشی بکشد، نفس عمیق بکشد، و یا به اتاقش برود.
احساسات مختلف را به کودکتان آموزش بدهید؛ احساساتی نظیر ناراحتی و ناامیدی. در مورد نحوهی مواجههی درست با این احساسات، با کودکتان صحبت کنید و به او کمک کنید تا راهکارهای هیجانی سالم برای مقابله با این احساسات را پیدا کنید.
"زمانی که کودکتان شما را میزند خیلی محکم بگویید: «نباید کتک بزنی. کتک زدن آسیب میرسونه.» این پیغام را خیلی قاطع به فرزندتان برسانید تا بداند کتک زدن مجاز نیست و شما آن را تحمل نمیکنید."
هر زمان که کودکتان شما را کتک زد، پیامد واضح و مشخصی برای رفتارش تعیین کنید. به دنبال پیامدهایی بگردید که مطمئن هستید او را از این کار باز میدارند.
برای بعضی از بچهها، ایجاد وقفه روش بسیار خوبی است. این وقفه یکی از بهترین روشهایی است که کودکان را از دوباره کتک زدن بازمیدارد. آموزش ایجاد وقفه به کودکان کمک میکند تا یاد بگیرند چطور خودشان را آرام کنند و آنها را از محیط دور میکند.
برای باقی بچهها ممکن است نیاز باشد عواقب بیشتری در نظر گرفته شود. سلب امتیازات میتواند یک روش تربیتی بسیار مناسب باشد. برای مثال به مدت ۲۴ ساعت دسترسی کودکتان به لوازم الکترونیک و یا اسباببازیهای مورد علاقهاش را محدود کنید.
جبران کردن و غرامت گرفتن هم میتواند روش موثری باشد. به کودکتان یاد بدهید که به عنوان جبران باید در کارهای خانه بیشتر به شما کمک کند و یا کاری انجام دهد تا آن تصویر بد را جبران کند.
اگر کودکتان مرتب شما را کتک میزند، میتوانید از سیستم پاداش دهی کمک بگیرید. برای "نوازشهای آرام و ملایم کودکتان" پاداش در نظر بگیرید. در طول روز چندین نوبت را برای دادن برچسب و یا هر نشانهی دیگری به عنوان پاداش رفتارهای خوب، در نظر بگیرید.

سعی کنید در اکثر مواقعی که کودکتان لمس ملایمی داشت، او را تشویق کنید. وقتی که شما را بغل میکند حتما به او بگویید که چنین تماسهایی مانند بغل کردنش را چقدر دوست دارید. اگر در جواب به "نه" شما رفتار مناسبی نشان داد، او را تشویق کنید.
اگر شما خودتان از تنبیه جسمانی استفاده کنید، کودکتان گیج میشود که چرا کتک زدن برای شما مجاز است و برای او ممنوع. بچهها بیش از آنکه بخواهند از گفتار شما یاد بگیرند، از رفتار شما آموزش میبینند و الگوبرداری میکنند.
برای بچهها الگوی رفتار محترمانه باشید. به کودکتان نشان بدهید چطور باید با عصبانیت، ناراحتی وناامیدی، طبق روشهای جامعهپسندی برخورد کرد.
اگر کودک بزرگتری دارید که شما را کتک میزند، و یا کودک نوپا یا خردسال پرخاشگری دارید، از یک متخصص کمک بگیرید. با او در مورد نگرانیتان صحبت کنید. پزشک متخصص حتما دلایل این پرخاشگری را ارزیابی و برای حل این مسئله، برنامهریزی میکند.
گاهی اوقات مسائل اساسیتری وجود دارند که موجب پرخاشگری در کودکان میشوند. برای مثال، در کودکان با مشکل "ADHD" و یا اختلال "نافرمانی مقابله جویانه" احتمال بیشتری برای کتک زدن وجود دارد. در سایر مواقع، کودکان با تأخیرهای رشدی و شناختی کتک میزنند چون واژگان محدودی برای صحبت کردن دارند و یا توانایی کنترل تکانههایان را ندارند.
این مطلب از سایت “www.verywellfamily.com” تهیه شده است.