نکاتی برای فرزندپروری؛ از ۶ تا ۱۸ ماهگی

در شش ماه نخست زندگی تغییرات شگرفی در فرزندتان به وقوع می‌پیوندد. او که هنگام تولد موجودی ناتوان بود، اکنون می‌تواند سرش را بالا بگیرد و بچرخاند، اسباب بازیش را بردارد، لبخند بزند و بخندد، غان و غون کند و در این هنگام است که والدین و خواهر و برادرهایش را می‌شناسد.

او از شش ماهگی خوردن غذاهای جامد را تجربه کرده و می‌تواند مایعات را از لیوان بنوشد. کودک در این دوره چهار دست و پا یا سینه‌خیز حرکت کرده و به زودی نخستین قدم‌های زندگیش را برمی‌دارد و به طور معمول اندکی پیش از اولین جشن تولد و حداکثر تا حدود هجده ماهگی شاهد راه رفتن وی خواهید بود. افزایش تحرک فرزندتان به این معناست که او دیگر منتظر نمی‌ماند تا اشیا را به سمتش بیاورید بلکه خودش به جستجویشان خواهد رفت. با یافتن آنها هم، وسیله را سریع به سمت دهانش برده و آن را امتحان خواهد کرد. در این زمان باید خانه را امن کنید و اقدام های بهداشتی بیش‌تری در نظر بگیرید. البته بهتر است، این کارها را پیش از فرا رسیدن این دوران، انجام داده باشید.

غذا دادن به نوزاد

از این زمان به بعد، کودک شما هر روز بیشتر شبیه به یک آدم کوچک شده و ویژگی‌های فردی خود را نمایان می سازد. برخی مسایل سبب رضایت خاطر او گردیده و در مقابل بعضی دیگر موجب ناخوشنودیش خواهند شد.

در این دوران خواباندن و غذا دادن به او برایتان آسان‌تر می شود. در عین حال ما هم روش‌هایی را معرفی می‌کنیم تا کارهایتان با سهولت بیشتری انجام شود.

یک سالگی

نکته مهم این است که تا یک سالگی باید با کودکتان مانند یک نوزاد رفتار نمایید. یعنی قبل از یک سالگی باید به محض گریه کردن، به کمکش بشتابید زیرا گریه او به این معناست که به شما احتیاج دارد یا چیزی موجبات آزارش را فراهم کرده و یا از اینکه به میل او رفتار نکرده‌اید، دلخور است. بنابراین تا یک سالگی باید مطابق میل کودک رفتار کنید و نگران لوس شدن فرزندتان نباشید.

به خاطر داشته باشید؛ گاهی شیرخواران - اغلب پس از شش ماهگی - به سراغ وسایل منزل می‌روند، برای مثال فنجان را از روی میز برمی‌دارند. البته نه برای اینکه شما را اذیت کنند یا حرفتان را نادیده بگیرند و یا از روی شیطنت به این کار بپردازند بلکه به دلیل توانایی انجام آن کار و عدم وجود هرگونه مانعی، به این کار دست می‌زنند. در نظر بگیرید؛ در این سن، کار و وظیفه‌ی فرزندتان این است که دنیا را کشف کند. بنابراین می‌توانید به او بگویید: «بیا ببینیم تو فنجون چیه؟» و بعد در فرصتی مناسب آن را پنهان کنید و بگویید: «اِ، پس کجا رفت؟»

نظم و انضباط

در ضمن آگاه باشید که شما نمی‌توانید به کودک ده ماهه خود رعایت انضباط و حرف‌ شنوی را بیاموزید اما می‌توانید او را از انجام برخی کارها بازدارید. در این موارد با لحنی آرام و قاطع به او «نه» بگویید و هشدار دهید چه کاری را نباید انجام دهد یا به چه چیزی نباید دست بزند. حتی می توانید علت را هم برایش توضیح دهید برای مثال بگویید: «چون خیلی داغه!». اگرچه او معنای توضیح شما را بخوبی درک نمی‌کند اما به لحن صدایتان توجه و به رفتارتان هنگام توضیح دادن، عادت می‌کند و این نکته‌‌ای است که در آینده بسیار حایز اهمیت خواهد بود.

چهار دست و پا راه رفتن نوزاد

کودکان تا پیش از دو سالگی، کلمات و توضیح‌های والدین را درک نمی‌کنند ولی از همان ابتدا پیام های غیر کلامی آنان -حالت چهره، لحن صحبت، بلندی یا آرامی صدا، نوع نگاه، حرکات خاص مثل حرکت انگشت و یا وقتی که از بالا به آنان نگاه می کنند- را دریافت کرده و درک خواهند کرد. برای مثال بچه‌ها به آسانی متوجه می‌شوند که شما کاملا جدی هستید.

دوره‌ی اکتشاف!

شش تا هجده ماهگی از بسیاری لحاظ دورانی پر نشاط و در برخی جنبه‌ها دوره آزمون و خطاست. کودک شما می خواهد هر چیزی را - بدون استثنا - کشف و هر کاری را تجربه کند، بنابراین باید بتوانید حرکت بعدی او را پیش‌بینی کنید و به عبارتی باید حتی پشت سرتان هم چشم داشته باشید. بهتر است؛ در این دوره وقتی فرزندتان بیدار است، کمتر به انجام امور منزل برسید و بیشتر به وی رسیدگی کنید. زیرا از یک سو بچه به تنهایی نمی تواند بسیاری از کارها را انجام دهد و از سوی دیگر خیلی زود کسل و خسته می‌شود. پس در این دوران، تنها گذاشتن کودک در اتاق یا پارک بازی به همراه اسباب بازی‌هایش، صحیح نیست مگر اینکه بخواهید او را برای مدت خیلی کوتاهی تنها بگذارید و در این فرصت اندک، به کاری ضروری بپردازید.

وقتی عصبانی هستید یا از گریه‌های کودک کلافه شده‌اید، او را در پارک بازی یا تختش قرار ندهید زیرا بدین ترتیب پارک بازی یا تختخواب برایش یادآور خاطره‌های تلخ خواهد بود.

دنیای کودکان

پیشنهاد می‌کنم با دنیای فرزندتان بیشتر آشنا شوید، خودتان را جای کودک قرار داده و دنیا را از دید وی بنگرید. برای این کار می‌توانید روی زانوهایتان بنشینید تا اتاق را از پایین و چنان که او می‌بیند، ببینید یا کف اتاق به سینه بخوابید و همانند او زوایای زیر صندلی‌ها و میز، پریزهای برق و ... را بررسی نمایید تا هم متوجه خطرهای احتمالی شوید و هم احساس کودکتان را وقتی از پایین، شما را مثل یک برج می‌بیند، درک کنید.

تهیه شده از کتاب "مادر کافی"

نوشته شده توسط همپای کودک در تاریخ ۹۹/۰۷/۲۳ ساعت ۰۸:۴۳ | تعداد دیدگاه‌ها: ۰ دیدگاه | دسته‌بندی: بلاگ | برچسب‌ها: دنیای کودکان، راه رفتن کودکان، غذای کمکی جامد، فرزندپروری، نوزاد

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *