قلدری در بین کودکان مدرسه‌ای و راه‌حل‌های آن

قلدری هیچ‌گاه رفتار مورد قبولی نبوده. اگر کودک شما در مدرسه از جانب بچه‌های دیگر مورد قلدری واقع می‌شود، می‌توانید به دنبال نشانه‌های وجود مشکل در مدرسه باشید؛ نشانه‌های هیجانی و جسمانی. کودک شما برای سامان دادن به این وضعیت، به کمک شما احتیاج خواهد داشت. به عنوان یک خبر خوب می‌توان این موضوع را اعلام کرد که معمولا هرچه بچه‌ها به سمت بزرگسالی پیش می‌روند، احتمال قلدری کمتر می‌شود.

منظور از قلدری چیست؟

قلدری زمانی است که یک فرد بارها و بارها و از روی عمد با فرد دیگری دعوا کند، او را نارحت و آشفته کند و به خودش یا اموال و دارایی‌هایش، جایگاه اجتماعی و اعتباری که دارد، آسیب برساند.

قلدری می‌تواند به شکل‌های زیر باشد:

- قلدری کلامی: برای مثال توهین کردن، تهدید کردن و یا مسخره کردن یک فرد

- قلدری پشت سر یک فرد: برای مثال ساختن جوک‌های زننده، شایعه پراکنی و یا تشویق دیگر همسالان به طرد کردن فرد

- قلدری فیزیکی: مثلا هل دادن، پشت پا زدن و یا کتک زدن، و یا آسیب به اموال

- آزار و اذیت سایبری: استفاده از تکنولوژی دیجیتال برای آزار و اذیت و یا تحقیر کردن فرد؛ از روی عمد

تمام انواع قلدری بد و آسیب زننده هستند و اگر ادامه پیدا کنند، در درازمدت می‌توانند آثار ناگواری ایجاد کنند.

  • اگر یک بار دوستان و همسالان بر سر یک موضوع به تفاهم نرسند و یا حتی با یکدیگر مشاجره کنند، یا یک نفر چیزی را بگوید که منظور خاصی داشته باشد، ممکن است ناخوشایند و زننده باشد، اما لزوما قدری نیست. قلدری یک رفتار آسیب زننده و همراه با منظور است که بارها و بارها تکرار می‌شود.

کشف نشانه‌های قلدری:

کشف نشانه‌های قلدری در بین بچه‌های مدرسه‌ای، می‌تواند تبدیل به کار سختی شود.

گوشه گیری کودک

میزان فیزیکی بودن قلدری در بین بچه‌های مدرسه‌ای، کمتر از بچه‌های کوچکتر است. همچنین ممکن است کودک شما تلاش کند تا این موضوع را از شما و دیگران مخفی کند. او ممکن است که خجالت بکشد یا بترسد و یا شاید نخواهد شما را نگران کند و این موضوع را تبدیل به مشکلی بزرگ کند. بچه‌ها در این سن دوست دارند این مشکل بدون آنکه بخواهد به آن توجهی کنند، برطرف شود.

اما ما در این مطلب فهرستی از نشانه‌های قلدری را که شما باید به دنبال آنها بگردید تهیه کرده‌ایم. برای مثال، بچه‌ای که مورد قلدری واقع شده ممکن است در مدرسه مشکلاتی داشته باشد و یا علائم جسمانی و هیجانی از خود نشان دهد.

  • مشکلات مدرسه

کودک شما ممکن است:

  • از رفتن به مدرسه اجتناب کند و یا برای رفتن به مدرسه عذر و بهانه بیاورد.
  • قبل یا بعد از مدرسه مضطرب و ناراحت باشد.
  • بگوید که از مدرسه متنفر است و یا بیان کند که از مدرسه می‌ترسد.
  • وضعیت تحصیلی‌اش افت کند.
  • نشانه‌های هیجانی

کودک شما ممکن است:

  • نسبت به دیگران گوشه‌گیر شود.
  • تغییرات قابل توجهی در رفتار و هیجاناتش نشان دهد؛ مثلا اضطراب.
  • دچار مشکلات خواب شود.
  • اعتماد به نفس پایینی از خود نشان دهد.
  • نشانه‌های جسمانی:

کودک شما ممکن است:

  • آسیب‌های جسمانی داشته باشد که نتواند و یا نخواهد آنها را توضیح دهد؛ برای مثال جای کبودی بر بدن و یا پارگی لباس‌ها.
  • زمانی که به خانه می‌آید وسایلش خراب شده باشند و یا همراهش نباشند.
  • مرتب به شما بگوید که سردرد، دل درد و یا مشکلات جسمانی دیگری دارد.

توجه: ممکن است کودک شما این نشانه‌ها را به دلایل دیگری هم از خودش نشان بدهد. در نتیجه اگر زمانی متوجه چنین علائمی شدید، بهتر است که حتما در مورد آنها با یکدیگر گفت‌وگو کنید.

قلدری در مدرسه

به این نکته هم دقت کنید که قلدری فقط در مدرسه اتفاق نمی‌افتد؛ در خانه، جامعه، فعالیت‌های ورزشی و حتی محل کار هم امکان پذیر است.

حمایت از کودکی که مورد قلدری واقع شده

در ادامه مطلب، چند راهکار برای حمایت از کودکتان در منزل، تهیه کرده‌ایم:

- به کودکتان عشق و علاقه زیادی نشان دهید. شما می‌توانید این عشق را با روشی متناسب با سن و میزان بلوغ و پختگی کودکتان به او نشان دهید. این محبت می‌تواند نوازش کردن و یا در آغوش گرفتن باشد، و یا حتی فقط گفتن همین جمله «دوستت دارم.»

- به ابراز احساسات کودکتان فعالانه گوش دهید. برای مثال: «به نظر میاد خیلی از کارها و فعالیت‌هاتو گذاشتی کنار. حتما خیلی آسیب‌زننده بودن...»

- به کودکتان یادآوری کنید اتفاقی که رخ داده قرار نیست تا ابد باقی بماند. مثلا: «اوضاع بهتر میشه. تو هر موقع بخوای میتونی با من صحبت کنی و من بهت کمک میکنم تا اوضاع بهتر بشه.»

- حتما کودکتان را متوجه این موضوع کنید که این رفتار قلدری، تقصیر او نیست. او نیاز دارد این را بداند که کار اشتباهی نکرده و یک فرد دوست داشتنی است. مثلا: «درست نیست که یک نفر این شکلی تو رو تهدید کنه. تو یک فرد دوست داشتنی هستی و سزاوار این تهدید نیستی.»

- به کودکتان بگویید برای برآمدن از عهده این موضوع، به او کمک می‌کنید. برای مثال: «بیا فکر کنیم برای بهتر کردن اوضاع چه کمکی از دستمون برمیاد. تو نظری داری؟»

- به کودکتان کمک کنید محل‌های امن و بزرگترهای حمایتگر مدرسه را شناسایی کند. برای مثال می‌توانید از یک نقشه برای شناسایی محل‌های امن مدرسه استفاده کنید. همچنین می‌توانید به همراه او، اسم سه نفر از افراد مدرسه که می‌توان در هنگام بروز مشکل به آنها مراجعه کرد را یادداشت کنید.

گاهی ممکن است کودکتان دوست نداشته باشد در رابطه با مشکلش، با شما صحبت کند. در چنین شرایطی می‌توانید به او پیشنهاد دهید با یک فرد بزرگسال مورد اعتماد دیگر در خانواده و یا دوستان صحبت کند.

مسخره کردن در گروه های دوستی

همکاری با مدرسه‌ی کودک برای حل مشکل قلدری

اگر کودک شما در مدرسه مورد قلدری واقع می‌شود، خیلی مهم است که به سرعت از مدرسه‌اش کمک بگیرید.

مدرسه باید با رفتار قلدری، با جدیت برخورد کند. آموزگار کودک شما باید برای کشف و مقابله با رفتار قلدری بچه‌ها آموزش دیده باشد. آنها می‌توانند با شما همکاری کنند که با کمک یکدیگر از قلدری‌های بیشتر جلوگیری کنید.

ما در ادامه مطلب راه‌های مشارکت مثبت و سازنده مدرسه را فهرست کرده‌ایم:

- اجازه دهید کودکتان از قصد شما برای مشارکت مدرسه، مطلع باشد. از او بپرسید که آیا دوست دارد هنگامی که با مدرسه صحبت می‌کنید با شما همراه شود، و یا نکته خاصی هست که بخواهد شما حتما آن را متذکر شوید.

- قراری برای ملاقات با معلم، مشاور و معاون مدرسه‌ی فرزندتان بگذارید.

- مشکل را با نمایند مدرسه در میان بگذارید، حقایقی که می‌دانید را مطرح کنید و دیدگاه مدرسه را جویا شوید.

- اظهار کننده مشکل و مدعی باشید – اما عصبانی و متهم کننده نه- و آماده باشید که گوش دهید.

- سیاست‌ها و قوانین مدرسه را جویا شوید و بپرسید که با این خط مشی قصد دارند چطور مشکل کودک شما را حل کنند.

- جلسه را زمانی به پایان برسانید که حتما برنامه‌ای برای مدیریت کردن این مشکل دریافت کرده و قرار ملاقات دیگری برای جلسه پیگیری تنظیم کرده باشید.

اگر کودکتان نمی‌خواست مدرسه در این موضوع مشارکت داشته باشد چه؟

ممکن است کودک شما نسبت به دخالت مدرسه در این موضوع احساس خجالت کند و یا نگران باشد که ورود مدرسه به این موضوع، شرایط را بدتر کند. خیلی مهم است که به دغدغه‌ها و نگرانی‌های فرزندتان گوش دهید و ببینید آیا کاری برای کمتر کردن نگرانی‌هایش از دست شما برمی‌آید یا نه. برای مثال ممکن است بتوانید زمانی با مدرسه قرار ملاقات بگذارید که احتمال اینکه دیگر دانش‌آموزان متوجه موضوع شوند، کمتر باشد.

اما در نهایت، شما بهتر از هر فرد دیگری صلاح و منفعت کودکتان را تشخیص می‌دهید، حتی اگر بدانید مشارکت مدرسه خلاف میل اوست.

بهتر است با افرادی که رفتار قلدری نشان داده‌اند، مخصوصا بچه‌ترها، و والدین آنها مستقیما برخوردی نداشته باشید. احتمال اینکه به این ترتیب اوضاع بدتر شود، خیلی بیشتر است. همواره اقدام کردن برای حل چنین مشکلی از راه مدرسه، نسبت به مداخله‌ی مستقیم ایمن‌تر است.

اگر قلدری ادامه پیدا کرد، باید چه کرد؟

اگر قلدری ادامه پیدا کرد، همچنان همکاری با مدرسه کودک راه امن‌تری نسبت به اقدام شخصی است.

در این مرحله بسیار مهم است که سند و مدرکی از تمام آنچه که رخ داده است، داشته باشید. پس زمانی که کودکتان مورد قلدری واقع می‌شود از او بخواهید موارد زیر را حتما یادداشت کند:

  • اینکه دقیقا چه اتفاقی رخ داده.
  • نام فرد یا افرادی که این کار را انجام داده‌اند.
  • محل و زمانی که اتفاق رخ داده.
  • آنچه که کودک شما برای متوقف کردن این موضوع، گفته یا انجام داده.

اگر قلدری همراه با آسیب جسمانی بوده، شما و یا کودکتان می‌توانید از آن عکس تهیه کنید.

اگر هم قلدری با قرار دادن پست‌هایی در شبکه‌های اجتماعی، فرستادن پیامک یا ایمیل، و یا مواردی از این دست بود، می‌توانید از صفحه عکس (اسکرین شات) تهیه کنید.

کودکتان می‌تواند یک کپی از این اسناد را به معلمی که به او اعتماد بیشتری دارد، بدهد.

شما نیاز دارید مجددا مدرسه را در این ماجرا مشارکت دهید و از اسناد و مدارکی که کودکتان جمع‌آوری کرده، استفاده کنید. ممکن است بخواهید نگرانی خود را کتبا به مدرسه ارائه کنید و می‌توانید خواهش کنید که مستقیما با شخص مدیر مدرسه صحبت کنید.

اگر همچنان راضی نشده بودید، می‌توانید با روش‌های شکایت از مدرسه آشنا شوید.

نکته: تغییر یک رفتار، زمان‌بَر است؛ نباید منتظر یک تغییر یک شبه باشید.

طرد شدن کودک از جانب دوستان

زمانی که به حمایتی بیش از آنچه در توان مدرسه است احتیاج دارید:

اگر قلدری خشونت‌آمیز است، اگر همراه با رفتارهای مجرمانه است، و یا اگر فکر می‌کنید مدرسه رفتار منصفانه و قابل قبولی با شما نداشته، هنوز راه حل‌هایی وجود دارد:

  • به دنبال راه‌ حل‌های قانونی باشید.
  • موضوع را به پلیس اطلاع دهید.
  • برای مهار این رفتار به دادگاه کودکان مراجعه کنید.
  • برای مطرح کردن شکایت به دادرسی محل سکونت خود مراجعه کنید.

چرا قلدری رخ می‌دهد؟

کودکان و نوجوانان به دلایل بسیاری قلدری می‌کنند.

آنها ممکن است در خانه و یا جای دیگری رفتار پرخاشگرانه دیده باشند، و یا یاد گرفته باشند که باید نسبت به افراد و یا گروه‌های خاصی از مردم، رفتار متعصبانه نشان دهند. همچنین ممکن است خودشان سوءاستفاده جسمانی یا هیجانی تجربه کرده باشند.

همچنین زمانی که بچه‌ها وارد مقاطع بالاتر تحصیلی می‌شوند (مثلا از دبستان به راهنمایی) نیاز دارند که به دنبال راه‌هایی باشند که احساس کنند به لحاظ اجتماعی مهم و قدرتمند هستند. به همین جهت ممکن است برای برطرف کردن این نیاز، افرادی را تحت نظر بگیرند.

قلدری می‌تواند در روابط دوستانه‌ی سَمی هم رخ دهد. این اتفاق زمانی می‌افتد که افراد در یک گروه یک نفر را مسخره می‌کنند و یا به لحاظ جایگاه اجتماعی محروم می‌کنند. این رفتار اغلب خیلی نامحسوس است و کودکی که مورد قلدری قرار گرفته، ممکن است نسبت به اتفاقی که افتاده واقعا گیج شود.

ما در موسسه همپای کودک، در کارگاهی که تحت عنوان «کارگاه قدرت مقابله» طراحی کرده‌ایم، انواع روش‌های برخورد سالم با قلدری و زورگویی را با بازی‌های متناسب با سن کودکان، به آنها آموزش می‌دهیم. شما همراهان عزیز می‌توانید جهت کسب اطلاعات بیشتر در مورد موارد آموزشی کارگاه، و روز و ساعت برگزاری آن، اینجا کلیک کنید.

این مطلب از سایت "raisingchildren.net.au" تهیه شده است.

نوشته شده توسط همپای کودک در تاریخ ۹۹/۰۷/۲۳ ساعت ۰۹:۱۸ | تعداد دیدگاه‌ها: ۰ دیدگاه | دسته‌بندی: بلاگ | برچسب‌ها: آسیب جسمانی، اضطراب، ترس، حمایت از کودک، خجالت، قلدری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *