راهکار های ارتباط موثر با کودک

شاید خیلی وقت ها فکر کنیم ارتباط با بچه ها کار بسیاری سختی است؛ ممکن است با خود فکر کنیم که آن ها چیزی را از ما پنهان می کنند یا اتفاق سختی برایشان افتاده است و شاید هم اعتماد به نفس شان پایین است. احتمالاً بعد از این افکار ناراحت می شویم و از خودمان سوال می کنیم که "چطور میشه با بچه ام بهتر صحبت کنم؟"
در این جا چند راهکار اساسی برای این مسئله وجود دارد:

  • آن ها می خواهند ما را برای مطرح کردن مسائلشان محک بزنند.
    ممکن است کودکان قسمت کوچکی از چیزی که آن ها را اذیت می کند به ما بگویند و ادامه ندهند؛ مسئله آن ها می تواند دعوای در مدرسه باشد یا شکستن کاسه ی مورد علاقه ما؛ در این حالت درواقع  آن ها مشغول امتحان کردن ما هستند تا اگر به اندازه ی کافی به صحبت های آن ها توجه کردیم آن ها هم ادامه دهند.
  • از خودشان بپرسیم.
    گاهی اوقات می توان از کودکان پرسید راحت تر هستند یک مکالمه با ما را چگونه ادامه دهند. به عنوان مثال " دوست داری به راه حل های این مسئله فکر کنیم ؟ " یا " دوست داری بابا هم در مورد زمان هایی که عصبانی می شود برای تو تعریف کند؟ " یا . . .
  • از سوال شروع کنیم؛ سوالاتی شبیه "نظرت چیه؟" یا "تو چه فکری می کنی؟".
    به جای آنکه حرف زدن را با سوال آغاز کنیم، فکر خود در مورد یک موضوع را برای او بیان کنیم و نظر او را بپرسیم، به عنوان مثال : " فکر می کنم دیروز خیلی خسته بودیم؛ به خاطر همین کمی بد اخلاق شده بودیم؛ نظر تو چی هست؟ "
  • زمان های طلایی را دریابیم.
    مواقعی که فرزندان ما بیش از هر زمان دیگری تمایل به صحبت کردن دارند را شناسایی کنیم. بعضی از  بچه ها در حالی که در اتومبیل کنار ما نشسته اند تمایل به صحبت کردن دارند، بعضی مواقع هم قبل از خواب تمایل به حرف زدن با ما را دارند و برخی اوقات هم در بین بازی کردن با ما.
  • خوب گوش کردن هنر می خواهد.
    به نظرات کودکان در مورد اتفاقات، حتی اگر عجیب یا غیرمنطقی، گوش دهیم و اجازه بدهیم تا نظرشان را کاملا بیان کنند.

خوب گوش کردن

  • منظور بچه ها را خوب بفهمیم.
    جملاتی که فرزندانمان بیان می کنند را پس از صحبت او مجددا تکرار کنیم و مطمئن شویم منظور فرزندمان را درست متوجه شده ایم.
  • همدلی؛ همدلی و همدلی
    هنگام عکس العمل نشان دادن به صحبت های بچه ها در مورد دغدغه ها و نگرانی هایشان، عصبانی شدن بدترین عکس العمل ممکن است. تحت هر شرایطی هنگامی که فرزندمان در حال صحبت کردن در مورد نگرانی های خود هستند، هیجانات خود را مدیریت کنیم و با آرامش برخورد کنیم.

  • مقایسه ممنوع...
    نظر خودمان را بیان کنیم، اما آن را مدام با نظر فرزندمان مقایسه نکنیم و نگوییم نظر من درست و نظر تو غلط است. کودکان را راهنمایی کنیم و اجازه بدهیم خود آن ها به نتیجه ی مورد نظر برسند.
  • شروع صحبت با ما.
    بهتر است ما مکالمه را با فرزند خود را آغاز کنیم، زیرا شروع یک مکالمه به دلیل محدودتر بودن مهارت های ارتباطی کودکان برای آن ها مشکل تر است. با این وجود هرگز آن ها را تحت فشار قرار ندهیم، بلکه موقعیت مناسب را شناسایی و مکالمه ای همدلانه را آغاز کنیم.
  • خلوت دونفره هفتگی به استحکام رابطه خیلی کمک می کند.
    هر هفته زمانی را به یک خلوت دو نفره با فرزندمان (بدون حضور هیچ شخص دیگری) اختصاص دهیم؛ فعالیت های مورد علاقه مان را بیابیم و مشغول آن شویم (حتی می توانیم گاهی اوقات او را هم وارد این فعالیت ها کنیم). این برنامه ی ثابت در طول زمان باعث تقویت رابطه ی ما و فرزندمان خواهد شد.
  • علاقه های بچه ها کلیدهای موثری هستند
    فیلم ها و کارتون ها، موسیقی، ورزش و بازی های مورد علاقه ی فرزندمان را شناسایی کنیم، به همراه او از آن ها لذت ببریم و با او در مورد آن ها صحبت کنیم و نظراتش را بپرسیم.
  • تمرکز بر حرف های کودک.
    وقتی فرزنداندمان در مورد نگرانی ها و دغدغه هایشان شروع به صحبت می کنند؛ تا جایی که می توانیم هر کار دیگری را رها کنیم و به صحبت های آن ها گوش دهیم.
  • کمی تجربه برای فرزندان ما بد هم نیست.
    تا وقتی عواقب یک کار یا تصمیم، خطر و ضرری برای کودکان ندارد؛ اجازه دهیم آن را تجربه کنند و با تجربه شخصی بر اساس انتخاب های خود بیاموزند.

تجربه برای کودکان

با ما همراه باشید:
مرکز خدمات روانشناسی همپای کودک
hampayekoodak@

نوشته شده توسط همپای کودک در تاریخ ۹۹/۰۷/۲۳ ساعت ۱۵:۴۸ | تعداد دیدگاه‌ها: ۰ دیدگاه | دسته‌بندی: بلاگ | برچسب‌ها: برقراری ارتباط، مهارت های ارتباطی، همدلی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *