اصلاح رفتار کودکان؛ نه اصلاح هیجاناتشان!

بچه‌ها ممکن است ذاتا رفتارهایی نمایشی داشته باشند. در نظر بزرگسالان خیلی وقت‌ها هیجانات آنها غیرمنطقی و نامتناسب با موقعیت است. اما باید بدانید آنها اجازه دارند هرچیزی را، هرطور که دلشان بخواهد؛ حتی متفاوت با شما؛ احساس کنند. اما قطعا این بدین معنی نیست که هرگونه که خواستند رفتار کنند. زمانی که آنها قوانین را می‌شکنند، به دیگران آسیب می‌رسانند و یا رفتار اجتماعی نامناسبی دارند، باید به فکر اصلاح رفتار کودکان باشیم. همزمان، به کودکتان اجازه دهید که بداند اینکه احساس کند عصبانی شده، ناراحت است، ترسیده، هیجان زده است و یا هر هیجان دیگری که احساس می‌کند، کاملا طبیعی است و هیچ مشکلی ندارد.

از انکار و یا نادیده گرفتن هیجانات کودکتان بپرهیزید

اگر کودکی واقعا اعتقاد داشته باشد که «نمی‌تواند ناراحت باشد» ممکن است زمان زیادی طول بکشد و احساس غم را تجربه نکند. اما این روش، سلامت نیست. تجربه‌ی اندوه، خود یک فرایند التیام بخش است.

به همین ترتیب، اگر کودکی فکر کند «ناراحت بودن خوب نیست» ممکن است همیشه یک لبخند به لب داشته باشد و هیچ‌گاه در مورد خودش صحبتی نکند. در واقعیت، عصبانیت اصلا چیز بدی نیست. اینکه بچه‌ها انتخاب کنند چطور با این عصبانیت کنار بیایند است که می‌تواند منجر به انتخابی سالم یا ناسالم شود.

هدف اصلا این نیست که هیجانات بچه‌ها را تغییر دهیم. سعی کنید از گفتن چنین جملاتی به فرزندتان اجتناب کنید:

  • انقدر فیلم بازی نکن!
  • واسه هرچیز کوچکی انقدر ناراحت نشو!
  • گریه رو تموم میکنی یا من یه کاری کنم که دیگه واسه اون گریه کنی!
  • تو هر اتفاق ساده‌ای رو زیادی بزرگش می‌کنی
  • بچه نشو!
  • انقدر واسه چیزای ساده و احمقانه نگران نشو!

اصلاح رفتارهای نادرست کودکان

رفتار را از هیجان متمایز کنید

بین آنچه که کودکتان احساس می‌کند با آنچه که رفتار می‌کند، تمایز قائل شوید. عصبانیت یک احساس است و کتک زدن یک رفتار. ناراحتی یک احساس است و جیغ زدن یک رفتار.

به جای آنکه تلاش کنید کودکتان را متقاعد کنید بدیهیات را احساس نکند، به او یاد دهید چطور با هیجانات ناراحت کننده‌اش کنار بیاید. برای مثال به او تکنیک‌های ‌مدیریت خشم را بیاموزید. برای مثال به او یاد بدهید که احساس عصبانیت کاملا طبیعی است اما اینکه با دیگران بدرفتاری داشته باشد، انتخاب سالمی نیست.

اعتماد به نفس کودکتان را قوی کنید تا بتواند از پس مشکلات بربیاید

گاهی اوقات والدین فکر می‌کنند برای پرورش کودکی که به لحاظ ذهنی و روانی قوی باشد باید کودکی تربیت کنند که احساس و هیجانی نداشته باشد. اما این اصلا درست نیست. کودکی که به لحاظ ذهنی و ورانی قوی است، هیجاناتش را شناسایی می‌کند و سپس راه‌های مناسب و سالم برای کنار آمدن با آنها را پیدا می‌کند.

به کودکتان یاد بدهید که می‌تواند احساسات ناراحت کننده‌اش، نظیر اضطراب را، مدیریت کند. برای مثال اگر شما به او یاد داده باشید که چگونه با ترس‌هایش مواجه شود، می‌تواند با مدیریت صحیح آن در امتحانات مدرسه موفق شود.

به عنوان مثال با یکدیگر در مورد مهربان رفتار کردن با دیگران، حتی در روزهایی که ناراحت هستید صحبت کنید. به کودکتان بگویید شما حتی در روزهایی که ناراحت هستید هم سرکار می‌روید. این موضوع را برای او شفاف کنید که ما باید کارهایمان را درست انجام دهید، حتی زمان‌هایی که خیلی حوصله نداریم.

به کودکتان یاد بدهید هیجاناتش را مدیریت کند

زمانی که به کودکتان یاد بدهید تجربه کردن هر احساس و هیجانی طبیعی است و او باید روش‌های جامعه پسندی برای مقابله و مدیریت کردن آنها پیدا کند، شاهد تحول و پیشرفت چشمگیری در رفتارش خواهید بود. ما در ادامه‌ی مطلب چند راه مناسب برای بینش پیدا کردن نسبت به هیجانات را فهرست کرده‌ایم:

به کودکتان کمک کنید هیجاناتش را بشناسد و نام‌گذاری کند

اگر به کودکتان کمک کنید هیجانات خود را نام گذاری کند، در واقع به او کمک کرده‌اید که آنها را بهتر بشناسد. مثلا به او بگویید: «به نظر میرسه از اینکه امروز نتونستیم بریم پارک خیلی ناراحت شدی...».

مهارت‌های مقابله‌ای صحیح را به او آموزش دهید

به کودکتان یاد دهید چگونه با روش‌هایی مثبت و تاثیرگذار، با احساسات ناخوشایندش مقابله کند. به او یاد بدهید که می‌تواند زمانی که ناراحت است، یک تصویر را رنگ‌آمیزی کند و یا زمانی که عصبانی است، بیرون از خانه با خودش بازی کند.

مکالمه با کودکان

به او یاد بدهید می‌تواند بر احساساتش کنترل داشته باشد

زمانی که متوجه شدید کودکتان ناراحت است، در مورد رفتارهایش با او صحبت کنید. مثلا به او بگویید می‌تواند به جای اینکه اخم کند، انتخاب کند که با هم مشغول یک بازی سرگرم‌کننده شوید تا حالش هم بهتر شود.

در مورد رفتارهای نامناسب کودکتان، قوانین انضباطی تعیین کنید

اگر برای مثال کودکتان در زمان عصبانیت اسباب‌بازی برادرش را شکست، پیامد مشخصی برای رفتارش تعیین کنید. این را هم برایش واضح و معین کنید که این پیامد به این علت نیست که دچار احساس عصبانیت شده، بلکه به این علت است که رفتار نامناسبی داشته.

پیامدهای رفتاری کودکان

به کودکتان اجازه ندهید از هیجانات به عنوان دستاویزی برای عذر و بهانه آوردن استفاده کند

اگر کودکتان به شما می‌گوید به این علت که ناراحت است نمی‌تواند تکالیفش را انجام دهد، اجازه ندهید تا از این بهانه سواستفاده کند. اگر هم گاهی بهانه‌اش را پذیرفتید، به او یاد بدهید که باید حتما نسبت به رفتارش مسئولیت‌پذیر و پاسخگو باشد. این پذیرفتن‌های خیلی معدود هم باید شامل مواردی اورژانسی مانند فوت یکی از اقوام و یا مسائلی شبیه به این باشد.

صبور باشید

کودکتان هرچه بزرگتر شود، کنترل بیشتری بر هیجاناتش پیدا می‌کند. اما به این معنی نیست که در دوران مدرسه و نوجوانی هم به مشکل برنخورد. هیجانات در دوره‌ی کودکی، نوسانات بسیار چشمگیری دارد.

حواستان به لحظات آموزنده‌ای که می‌توانید در حکم یک مربی به کودکتان کمک کنید باشد. و آماده باشید تا خودتان هم هیجانات خود را بهتر مدیریت کنید. کودکتان از نحوه پاسخگویی شما به موانع و مشکلات پیش رو، درس‌های زیادی می‌آموزد.

اگر احساس می‌کنید کودکتان در شناخت هیجانات خود و نحوه‌ی صحیح ابراز آنها مشکل دارد و یا روش‌های صحیح مدیریت خشم را نیاموخته، موسسه‌ی همپای کودک با طراحی کارگاه‌های متعددی در تلاش برای بهبود این مهارت‌ها در کودک دلبند شماست.
شما عزیزان می‌توانید برای آشنایی بیشتر با این کارگاه‌ها به لینک‌های زیر مراجعه کنید:

آشنایی با کارگاه «قدرت مقابه»

آشنایی با کارگاه «مهارت‌های زندگی»

 

این مطلب از سایت "www.verywellfamily.com" تهیه شده است.

نوشته شده توسط همپای کودک در تاریخ ۹۹/۰۷/۲۳ ساعت ۱۰:۵۲ | تعداد دیدگاه‌ها: ۰ دیدگاه | دسته‌بندی: بلاگ | برچسب‌ها: اصلاح رفتار، اعتماد به نفس، مدریت خشم، هیجان، کنترل هیجانات

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *